دارم فكر مي‌كنم اين بار كه مي‌رم تو كافه هميشگي، چه جوري مي‌تونم به تصوير بالاي ديوارش نگاه كنم و سعي كنم احساساتم رو تو خودم نگه دارم.

 وقتي ديشب شنيدم كه مرد، تمام اون سالهايي كه با اون بزرگ شدم تو ذهنم زنده شد. اون زمان‌هايي كه تمام فيلم ديدن ما خلاصه مي‌شد به فيلم‌هاي ويدئويي كه تك و توك گيرمون مي‌اومد. به فيلم‌هاي كه هنگام تماشا كردنشون نمي‌دونستيم داريم چه شاهكار‌هايي رو نگاه مي‌كنيم.

تمام اون سالهايي كه هنوز نمي‌دونستم اين مرد خوشتيپ ِ جذاب ِِ خود ويران گري كه در «گربه روي شيرواني داغ» مي‌گه: میلیون ها سوئیچ در مغزم هست که با مشروب به کار می‌افتند !همون پل نيومني است كه بعد‌ها شناختمش.

تمام فيلم‌هاي دوران كودكي و نوجواني چون ‌تابستان گرم طولانی ، نيش، تيرانداز چپ دست، بوچ کسیدی و ساندنس کيد،‌ آسمان خراش جهنمي كه با بزرگتر شدنم يكي يكي دنبالشان گشتم تا پيدايشان كنم و ديدن دوباره و دوباره آنها با اين تفاوت كه اين بار مي‌دونستم دارم چه شاهكار‌هايي رو مي‌بينم.  

اما تمام فيلم‌ها و خاطرات فيلم‌هاي پل نيومن به كنار، بيليارد باز فيلم ديگه‌اي بوده براي من. اونجايي كه ادي (پل نيومن) رو به سارا مي‌گه: "برا بردن فقط استعداد كافي نيست، آدم بايد شخصيت داشته باشه." شايد اين جمله يكي از تاثيرگذار ترين جمله‌هاي تمام طول زندگيم بوده.

 تو شخصيتش و داشتي پل، خيلي زياد.

پ.ن ) تيتر اشاره به ديالوگي از فيلم بيليارد باز، شاهكار فلسن داره كه ادي (پل نيومن) رو به جرج سي اسكات مي‌گه :" آقا تمام شب بردمش، تمام روز هم مي برمش."